Caryńska Resort & SPA

Trasa łącząca wsie Dwernik i Procisne, o długości około 4,3 km.

Ścieżka dydaktyczna z Dwernika przez pasmo Otrytu do Chmiela, około 6,3 km. Prowadzi przez las z podejściem na grzbiet.

Ścieżka przyrodniczo-historyczna o długości około 28,6 km, prowadząca przez tereny dawnych wsi do Krywego nad Sanem. Na całość trzeba przeznaczyć cały dzień.

Trasa przyrodnicza w rejonie dawnej wsi Procisne, o długości około 5,5 km.

Trasa o długości około 6,4 km wiedzie z Lutowisk w stronę Chaty Socjologa. Wycieczka na kilka godzin po łagodnym terenie.

Wąska ścieżka zielonego szlaku prowadzi przez las na zalesiony szczyt bez widoków. Można przejść pętlę, dojazd samochodem w pobliże.

Ścieżka dydaktyczna przez bieszczadzki las, około 9,3 km. Dla osób chcących poznać leśną przyrodę regionu.

Ścieżka o długości około 10,4 km łączy walory przyrodnicze z pozostałościami dawnej wsi. Nadaje się na spokojną wycieczkę na kilka godzin.

Ścieżka edukacyjna prowadząca na zalesiony szczyt nad doliną Sanu w gminie Lutowiska. Podejście miejscami strome, trasa dostępna całą dobę.

Wejście czerwonym szlakiem przez las, w okolicy ścieżka edukacyjna i cmentarz wojenny. Trasa mniej znana i zwykle pusta.

Trasa o długości od 11 do 13 km prowadzi śladami kultur współistniejących dawniej na tym terenie. Wycieczka na większą część dnia.

Trasa przyrodnicza o długości około 5,3 km, poświęcona lasom jodłowym.

Do wodospadu prowadzi krótka ścieżka zakończona metalowymi schodami i tarasem widokowym. Miejsce zwykle spokojne, dobre na krótki spacer.

Wymagająca trasa o długości około 20 km ze stromymi podejściami szlakiem żółtym i zielonym, przez dzikie lasy. Na szczycie taras widokowy.

Żółty szlak prowadzi lasem stromo pod górę, a sam wierzchołek jest zalesiony. Trasa mało uczęszczana, wymaga kondycji.

Punkt z panoramą okolicznych pasm, ławkami, miejscem piknikowym i paleniskiem. Można tu dojechać rowerem.

Ścieżka o długości około 3 km prowadzi przez teren nieistniejącej wsi Hulskie. Krótka trasa edukacyjna, dostępna dla rodzin z dziećmi.

Trasa z Przełęczy Wyżniańskiej na Magurę Stuposiańską, około 6,9 km. Prowadzi głównie lasem w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Miejsce z widokiem na pasma tworzące Koronę Bieszczadów. Dobry przystanek podczas przejazdu przez region.

Miejsce z panoramą Bieszczadów i ciemnym niebem do obserwacji gwiazd. Leży przy trasie Pętli Bieszczadzkiej, w pobliżu dawnego cmentarza żydowskiego.

Miejsce z widokiem na Lutowiska i okoliczne pasma Bieszczadów.

Wariant trasy o długości około 5,4 km, prowadzący przez buczyny w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Krótki szlak o długości około 2,7 km prowadzi z Bereżek na przełęcz Przysłop Caryński. Podejście pod górę, ale niezbyt długie.

Ścieżka przyrodnicza o długości około 8 km, poświęcona jodle pospolitej. Prowadzi przez lasy między Suchymi Rzekami a Smerekiem.

Niewielki wodospad z łatwym dostępem do wody i miejscem na ognisko. Okolica cicha i rzadko odwiedzana.

Trasa edukacyjna o długości około 2,1 km, odpowiednia na spokojny spacer.

Trasa prowadzi głównie przez las, z odcinkami widokowymi. Spokojna i mało uczęszczana, na pełny dzień marszu.

Ścieżka przyrodnicza o długości około 10 km w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Wymaga dobrej kondycji, wstęp do parku jest płatny.

Odcinek szlaku o długości około 4,6 km ze stromym podejściem i widokami z przełęczy. Zimą przydają się raczki.

Szlak łączy się z trasami czerwoną i zieloną; odcinki mają różną trudność, od łatwych po wymagające. Po drodze widoki na okoliczne pasma.

Ścieżka Buk zwyczajny na Połoninę Caryńską, około 8,4 km, z podejściem przez buczynę na połoninę. W Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Miejsce z widokiem przy górskim szlaku, dostępne pieszo o każdej porze.

Trawiasty grzbiet z rozległymi widokami, przez który biegnie czerwony szlak. Podejście strome i męczące, sam grzbiet łatwy.

Wzniesienie nad wsią Stužica z widokiem na okoliczne góry. Podejście strome, na szczycie bywa wietrznie.

Trawiasty grzbiet z kilkoma wierzchołkami i schroniskiem, przez który prowadzą szlaki czerwony i żółty. Dostępna całą dobę, podejścia z Wetliny i przełęczy Wyżnej są umiarkowanie wymagające, za to widoki rozległe.

Odcinek czerwonego szlaku zwany Końską Drogą, około 0,4 km.

Wariant A ścieżki przyrodniczej Buk zwyczajny, około 1,7 km, w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Odcinek o długości około 2,8 km prowadzi dawną Końską Drogą w rejonie Górnej Wetlinki. Krótki spacer, dobry także dla rodzin.

Wierzchołek ze skałkami w paśmie Połoniny Wetlińskiej, z widokiem na bieszczadzkie połoniny. Szlak bywa stromy i błotnisty po deszczu.

Ścieżka o długości około 12 km łącząca Rajskie, Trywolne i Krywe. Prowadzi przez tereny nieistniejących już wsi, warto zaplanować na nią kilka godzin.

Wzniesienie z widokiem na okoliczne pasma górskie.

Miejsce postojowe przy serpentynach Dużej Obwodnicy Bieszczadzkiej, z widokiem na połoninę. Dobre miejsce na zdjęcia o wschodzie słońca.

Miejsce z panoramą okolicznych gór przy trasie rowerowej. Przygotowano tu miejsce na ognisko, dostępne całą dobę.

Trasa przyrodnicza o długości około 4,7 km.

Ścieżka edukacyjna o długości około 2,8 km. Spokojny spacer, odpowiedni dla rodzin.

Przełęcz przy drodze z Ustrzyk Górnych do Wetliny, punkt startowy zielonego szlaku. Krótsze trasy nadają się dla dzieci.

Punkt widokowy, z którego można obserwować żubry w zagrodzie. Przydatna lornetka.

Punkt startowy szlaków na połoniny, z dojazdem autobusem i toaletą. Wstęp do parku narodowego płatny; po deszczu trasa bywa śliska.

Trasa o długości około 11,7 km prowadzi na Wielką Rawkę, szczyt z widokiem na połoniny. Wymaga podejść i wygodnego obuwia.

Trasa o długości około 9 km prowadząca do jaskini w Rosolinie w Bieszczadach. Przejście zajmuje kilka godzin.

Trasa do źródełka św. Michała w Lipiu, około 2,8 km. Dostępna przez całą dobę.

Spokojne miejsce przy źródle wody, dostępne całą dobę. Dobry cel krótkiego spaceru.

Trasa piesza spod Wysokiego do Czarnej Górnej, około 6,2 km.

Szlak o długości około 18,5 km to wycieczka na cały dzień. Warto zaplanować wodę i prowiant.

Przełęcz Orłowicza, gdzie krzyżują się szlak czerwony i żółty, z ławkami na odpoczynek. Dojście leśnymi i kamienistymi ścieżkami, miejsce dostępne całą dobę.

Niewysoki szczyt z widokiem na okoliczne połoniny, dostępny krótkim podejściem od przełęczy.

Szczyt na czerwonym szlaku, z widokami na połoniny. Dojście m.in. żółtym szlakiem z przełęczy, dalej możliwe przejście całej Połoniny Wetlińskiej.

Szlak pieszy o długości około 59 km, do pokonania etapami. Przeznaczony dla doświadczonych piechurów.

Spokojna trasa z wiatą, ławkami i tarasem widokowym, dostępna pieszo i rowerem. Dostęp całą dobę.

Wieża na szczycie, dostępna całą dobę, z widokiem na okoliczne pasma. Szlak na górę jest łatwy, choć miejscami stromy.

Strome podejście, miejscami po schodach, prowadzi na połoninę z widokiem na okoliczne pasma i rejon trójstyku granic. Odcinek ma około 1,5 km, a po drodze stoi chatka na połoninie.

Spokojne miejsce z widokiem na okoliczne pasma górskie. Dostępne całą dobę.

Trasa o długości około 3,1 km przez las, z kilkoma stromymi podejściami i widokami z grzbietu. Odpowiednia dla początkujących i dzieci.

Szlak przez Połoninę Wetlińską i Caryńską, z rozległymi widokami z otwartych grzbietów. Trasa w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Wychodnia skalna przy zakolu rzeki, blisko drogi. Miejsce na odpoczynek po wędrówce, w ciepłe dni także do kąpieli w głębszym rozlewisku.

Szczyt o wysokości 1307 m n.p.m. z panoramą Bieszczadów, dostępny szlakami niebieskim i żółtym. Podejście strome, ze znaczną różnicą wysokości.

Punkt przy żółtym szlaku z ławkami i widokiem na okolicę, dostępny całą dobę.

Mały wodospad w lesie na płytkim górskim potoku. Zejście do wody jest strome, miejsce dostępne całą dobę.

Miejsce po dawnej wsi, z której pozostały ślady zabudowy i dawnego osadnictwa. Dostępne całą dobę, dla osób zainteresowanych historią regionu.

Drewniany taras do obserwacji bobrów i ich śladów. Największe szanse na obserwację wieczorem.

Taras widokowy przy terenie zamieszkanym przez bobry, dostępny całą dobę. Zwierzęta nie zawsze są widoczne.

Miejsce w Wetlinie z widokiem na masyw Smereka.

Spokojne miejsce z widokiem na okolice Jeziora Solińskiego w Olchowcu. Dostępne całą dobę.

Leśny, wymagający szlak niebieski prowadzi na szczyt, gdzie znak graniczny wyznacza styk Polski, Słowacji i Ukrainy. Przy szczycie ławy i stoły.

Najdalej na wschód wysunięty punkt Słowacji z obeliskiem na zboczu Krzemieńca. Dojście niebieskim szlakiem przez stary las, podejście strome i wymagające.

Punkt widokowy na grzbiecie Szerokiego Wierchu w Bieszczadzkim Parku Narodowym, dostępny całą dobę.

Wejście na zalesiony szczyt zielonym szlakiem, z możliwością przejścia pętli. Trasa prowadzi głównie wśród drzew.

Szczyt o wysokości 1021 m n.p.m., na który prowadzą szlaki żółty i zielony. Podejście leśne i miejscami strome.

Przy parkingu są ławki, wiata, miejsce na ognisko i toaleta. Rozległy widok na okolicę, dostępny o każdej porze.

Krótkie podejście, około 1,5 km, prowadzi do punktu widokowego z widokiem na zalesione góry. W pobliżu bunkier i zniszczona chata; miejsce dostępne całą dobę.

Cichy punkt widokowy przy szlakach w okolicy Polańczyka z panoramą na okolicę. Dostępny całą dobę.

Wejście na Bukowe Berdo szlakiem niebieskim lub żółtym, najpierw stromo przez las, potem odkrytym grzbietem z widokami. Szczyt leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym, wstęp płatny.

Szlak czerwony z Ustrzyk Górnych prowadzi stromo przez las, a potem otwartym grzbietem z widokami na okoliczne szczyty. Trasa łączy się ze szlakami na Tarnicę.

Trasa piesza prowadząca przez okolice Żukowa. Nadaje się na spokojną wędrówkę po okolicy.

Wzniesienie dostępne szlakiem pieszym o każdej porze.

Szczyt na niebieskim szlaku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, z panoramą okolicznych połonin. Podejście jest strome.

Miejsce z widokiem na okoliczne bieszczadzkie wzniesienia i doliny. Dostępne o każdej porze.

Rozdroże szlaków turystycznych na przełęczy, z wiatą i miejscem na odpoczynek. Część podejścia prowadzi po schodach.

Taras z widokiem na okolicę.

Przełęcz na szlaku turystycznym w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Dobre miejsce na krótki postój podczas wędrówki granią.

Przełęcz, na której zbiegają się szlaki, z ławkami do odpoczynku i widokami na połoniny. Dojście jest strome i wymagające, a na grani często wieje silny wiatr.

Na szczyt prowadzą szlaki niebieski z Wołosatego i czerwony grzbietem. Podejście jest strome, częściowo po schodach, a z wierzchołka rozciąga się widok dookoła.

Spokojne miejsce widokowe na krótki spacer lub postój na szlaku, z miejscem na ognisko. Dostępne całą dobę.

Wzniesienie na szlaku granicznym w Bieszczadzkim Parku Narodowym, między Przełęczą Bukowską a Krzemieniem.

Górskie wzniesienie, na które prowadzi ścieżka piesza.

Punkt widokowy na skale, z którego roztacza się panorama okolicy. Dostępny całą dobę.

Ścieżka przez las i wzdłuż rzeki z tablicami informacyjnymi, zejściami do wody, kamienistą plażą i miejscem na ognisko. Nadaje się na spacer z wózkiem.

Szczyt na czerwonym szlaku, z widokiem z wierzchołka i niewielkim ruchem turystów. Krótka trasa na rozgrzewkę, końcówka podejścia stroma.

Miejsce z widokiem na okoliczne pasma Bieszczad i Jezioro Solińskie.

Wieża obserwacyjna z widokiem na dolinę i Jezioro Solińskie, popularna o zachodzie słońca. Dostępna całą dobę.

Punkt widokowy z wieżą obserwacyjną, z której widać Jezioro Solińskie i okoliczne wzgórza. Dostępny całą dobę.

Jeden z najwyższych szczytów polskich Bieszczadów, na czerwonym szlaku wśród połonin. Szczególnie barwne widoki jesienią.

Przełęcz Beskid w pobliżu szczytu Menczył, przy granicy z Ukrainą. Dostępna całą dobę, dojście szlakami pieszymi.

Punkt widokowy z panoramą zapory w Solinie i jeziora, często wybierany do zdjęć. W pobliżu stoisko z lodami, dostęp całą dobę.

Cypel z widokiem na zbiornik, wybierany na spokojny odpoczynek nad wodą.

Wzniesienie po słowackiej stronie gór, na które prowadzi szlak pieszy. Ze szczytu otwierają się widoki na okolicę.

Punkt widokowy na zatokę w Wołkowyi, odnogę Jeziora Solińskiego.

Trasa piesza w jedną stronę, o długości około 7,6 km, prowadząca na wzniesienie z widokami na okolicę. Dostępna przez cały rok.