39 hoteli
Hotele w Paryżu na dwie, trzy noce: w Marais, w Dzielnicy Łacińskiej i przy wieży Eiffla, a do tego osobne strony na majówkę, wakacje, sylwestra i last minute.
Hotel Berne Opera11.12 · 3 noceWylot z Krakowaod 1 522 zł za osobę
Best Western Nouvel Orleans Montparnasse04.12 · 3 noceWylot z Krakowaod 1 547 zł za osobę
Best Western Plus La Demeure11.12 · 3 noceWylot z Krakowaod 1 584 zł za osobę
Ibis Paris Alesia Montparnasse10.01 · 2 noceWylot z Warszawyod 1 589 zł za osobę
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Last minute w Paryżu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Warszawy · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Warszawy · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Warszawy · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Krakowa · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Warszawy · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Wylot z Warszawy · przelot w obie strony
Więcej terminów w karcie hotelu
Ranook. 3 h
Do Luwru wchodzi się na samym otwarciu, z biletem na konkretną godzinę. Przy pierwszej wizycie wystarczy kilka sal: Mona Lisa, Nike z Samotraki i Wenus z Milo.
Luwr jest zamknięty we wtorki, a w środy i piątki działa do 21:00.
Południeok. 1 h
Z dziedzińca Luwru wychodzi się prosto do ogrodu Tuileries. Na krzesłach przy fontannie dobrze zjeść kanapkę z bagietki kupioną po drodze.
Popołudnieok. 2,5 h
Wzdłuż Sekwany idzie się na wyspę Cité. Najpierw Sainte-Chapelle z witrażami w miejsce ścian, potem katedra Notre-Dame, otwarta znowu od grudnia 2024 roku.
Popołudnieok. 1,5 h
Mostem Saint-Michel przechodzi się na lewy brzeg, do Dzielnicy Łacińskiej z Sorboną i Panteonem. Spacer kończy się w Saint-Germain, przy kawiarniach na bulwarze.
Wieczórok. 2 h
Na kolację wybiera się bistro w Saint-Germain, kilka ulic od bulwaru. Paryżanie siadają do stołu rzadko przed 19:30, więc o tej porze sale się dopiero zapełniają.
Ranook. 2,5 h
W dawnym dworcu nad Sekwaną czeka największa kolekcja impresjonistów. Impresjoniści wiszą na najwyższym piętrze, przy wielkim zegarze dawnego dworca.
Musée d’Orsay jest zamknięte w poniedziałki.
Południeok. 1,5 h
Obiad je się w siódmej dzielnicy, po drodze w stronę wieży. Bistro z menu dnia wystarczy, bo kolacja będzie dłuższa.
Popołudnieok. 2,5 h
Na wieżę wjeżdża się windami z przesiadką na drugim piętrze. Po zjeździe zostaje spacer Polami Marsowymi, pasem trawy ciągnącym się pod wieżą.
Wejście na wieżę najlepiej kupić z wyprzedzeniem na konkretną godzinę.
Wieczórok. 1 h
Po kolacji przechodzi się mostem na drugi brzeg, na taras Trocadéro. Stąd widać całą wieżę, a po zmroku także jej światła.
Ranook. 2 h
Na wzgórze wjeżdża się kolejką na Montmartre i od razu staje na schodach bazyliki z widokiem na miasto. Rano przy placu du Tertre jest jeszcze spokojnie.
Południeok. 1,5 h
Przy placu du Tertre malarze rozstawiają sztalugi. Potem schodzi się stromymi uliczkami w dół, w stronę Pigalle, i tam je obiad.
Popołudnieok. 3,5 h
Kto woli pałac od wzgórza, jedzie pociągiem RER C do stacji Versailles Château Rive Gauche. Po południu w Galerii Zwierciadlanej bywa luźniej niż rano, a ogrody Le Nôtre’a zostają na koniec.
Pałac i Trianon są zamknięte w poniedziałki.
Wieczórok. 2 h
Ostatni wieczór spędza się w Marais, gdzie między kamienicami są bary i małe restauracje. Kolację można zacząć od przekąsek przy budkach w Marché des Enfants Rouges, jeśli targ jest jeszcze otwarty.
W dwa dni, typowy weekend w Paryżu, zostają dwa pierwsze dni planu: rano Luwr, po południu Cité z Sainte-Chapelle i Notre-Dame, a nazajutrz Musée d’Orsay, wieża Eiffla i wieczór na Trocadéro. Montmartre i Wersal przechodzą na kolejny przyjazd.
Paryż na dwie noce wymaga wyboru, bo wszystkiego i tak nie da się zobaczyć, a pierwszy weekend zwykle kończy się wnioskiem, że lepiej było zobaczyć mniej, za to dokładniej.
Najprościej podzielić pobyt na dwa brzegi Sekwany. Prawy zaczyna się od Luwru, najlepiej o dziewiątej i z biletem na konkretną godzinę, kupionym jeszcze w domu; Mona Lisa, Nike z Samotraki i Wenus z Milo w zupełności wystarczą na pierwszy raz. Stamtąd ogrodem Tuileries i bulwarami dochodzi się na wyspę Cité, do Sainte-Chapelle, gdzie witraże zajmują prawie całe ściany, i do Notre-Dame, znów otwartej po pożarze od grudnia 2024 roku. Na lewym brzegu jest Musée d’Orsay z impresjonistami pod zegarem dawnego dworca, a po południu wieża Eiffla, na którą wjeżdża się windami. Z Trocadéro, kiedy zapada zmrok, widać, jak zaczyna świecić. Kłopot sprawiają tylko dni zamknięcia: Luwr nie działa we wtorki, a Orsay i Wersal w poniedziałki, więc długi weekend z poniedziałkiem trzeba ułożyć pod nie. Trzecia noc daje Montmartre albo wycieczkę pociągiem RER C do Wersalu, a rodzinom dzień w Disneylandzie, dokąd jedzie RER A, z bramami parku tuż przy stacji.
Pogodę w Paryżu robi Atlantyk.
Klimat jest oceaniczny, zimy chłodne, ale rzadko mroźne, a styczniowe popołudnie ma średnio niecałe 8 stopni; śnieg pada co roku, tyle że rzadko poleży dłużej. Deszczu jest mniej więcej tyle samo w każdym miesiącu (dni z opadem uzbiera się ponad sto), a przychodzi często nagłą, krótką ulewą, przez co parasol przydaje się i w lipcu. W lipcu i sierpniu w dzień jest średnio około 25 stopni, ale ponad 35 notowano już od czerwca do września, a rekord, 42,6 stopnia, padł 25 lipca 2019 roku. W czerwcu słońce zachodzi dopiero koło 22:00.
Wiosna i jesień bywają chłodne i mokre, na majówkę albo we wrześniu do walizki idzie więc kurtka od deszczu. Z kalendarza warto znać 21 czerwca: tego dnia całe miasto gra na Fête de la Musique, święcie muzyki z darmowymi koncertami amatorów i zawodowców, które ministerstwo kultury wymyśliło w 1982 roku. Zimą, przy niecałych 60 godzinach słońca w styczniu, większą część dnia spędza się w muzeach. Na Luwr, Notre-Dame, Montmartre i wieżę Eiffla starczą 2 noce, z trzecią mieści się jeszcze Musée d’Orsay albo Wersal.
Adres paryskiego hotelu łatwo rozszyfrować po kodzie pocztowym, bo dwie ostatnie cyfry (75004, 75006) to numer dzielnicy, arrondissement. Numery biegną od Luwru spiralą na zewnątrz, w prawo, jak skorupa ślimaka, aż do dwudziestki. Jedynka ma Luwr, Les Halles i ogród Tuileries. W czwartej leży wschodnia połowa wyspy Cité z Notre-Dame, ratusz i spora część Marais, z placem des Vosges i rue des Rosiers. Na lewym brzegu, naprzeciw wyspy, zaczyna się Dzielnica Łacińska, którą dzielą piąta (tam Panteon i Sorbona) i szósta, z Ogrodem Luksemburskim i Saint-Germain-des-Prés. Siódma, z wieżą Eiffla, Inwalidami, Musée d’Orsay i Zgromadzeniem Narodowym, uchodzi za spokojniejszą; na bary jedzie się stamtąd zwykle do jedenastej, na rue Oberkampf albo pod Bastylię.
Osiemnasta to jednocześnie Montmartre z Sacré-Cœur i Pigalle oraz Barbès z Goutte d’Or. Razem z dziewiętnastą i dwudziestą wymienia się ją najczęściej jako najmniej bezpieczną część miasta, choć różnica między dwiema sąsiednimi ulicami bywa tam większa niż między całymi dzielnicami. Portfel i telefon znikają jednak głównie w ścisku: kieszonkowcy pracują w metrze i w RER, a także w tłumie pod Luwrem i wieżą Eiffla. Na schodach Sacré-Cœur zaczepiają z kolei mężczyźni ze sznurkami, którzy zawiązują turyście „bransoletkę przyjaźni” na palcu i potem żądają za nią pieniędzy (najprościej ominąć ich, wjeżdżając na wzgórze kolejką).
Z Charles de Gaulle do miasta najszybciej dojeżdża się pociągiem RER B. Staje on m.in. na Gare du Nord, Châtelet-Les Halles i Saint-Michel Notre-Dame, a kto trafi na kurs bez postojów do Gare du Nord, oszczędza czas i omija zatłoczone podmiejskie stacje, na których do wagonów wsiadają kieszonkowcy. Z Orly jedzie automatyczne metro linii 14; można też wsiąść w kolejkę Orlyval do Antony i tam przesiąść się na RER B. Na każdą z tych tras kupuje się osobny, droższy bilet lotniskowy.
W samym mieście metro i RER wystarczają prawie zawsze. Bilet Métro-Train-RER obejmuje metro, pociągi RER i podmiejskie w całym Île-de-France, autobusy i tramwaje mają swój, a przy trzech, czterech dniach opłaca się bilet dobowy albo tygodniowy, wgrany na kartę Navigo Easy albo do telefonu. Biletu nie wyrzuca się po wejściu, bo przy niektórych wyjściach bramka też go wymaga. Od Luwru przez Cité po Musée d’Orsay i tak chodzi się pieszo, wzdłuż Sekwany.
Paryż je w bistrach z ogródkami na chodniku, gdzie w menu dnia jest zwykle proste danie mięsne, a w piekarni od rana kupuje się bagietkę i croissanty.
Śniadanie w kawiarni to kawa i croissant, obiad zaczyna się koło południa, a kolacja rzadko przed 19:30. Turystyczne lokale przy samych zabytkach, gdzie kelnerzy zapraszają z progu, zwykle karmią przeciętnie i drogo, więc o kolację lepiej zapytać w hotelu albo poszukać kilka ulic dalej. Imigranci z Afryki Północnej, Afryki Zachodniej i Indochin przywieźli do miasta swoje kuchnie, dlatego kuskus, pho i banh mi są tu codziennością. W Marais działa kryty targ Marché des Enfants Rouges, najstarszy w mieście, z budkami, przy których je się obiad na stojąco.
Na pierwszy raz dwie noce: jeden dzień na Luwr i wyspę Cité z Notre-Dame, drugi na Musée d’Orsay i wieżę Eiffla. Z trzecią nocą dochodzi Montmartre albo Wersal, a czwarta to już osobny dzień w Disneylandzie w Marne-la-Vallée.
Pociągiem RER B, który z Charles de Gaulle jedzie między innymi przez Gare du Nord, Châtelet-Les Halles i Saint-Michel Notre-Dame. Z Orly do centrum kursuje metro linii 14, a na obie trasy z lotnisk kupuje się osobny bilet lotniskowy, zwykły z metra nie wystarczy.
Luwr we wtorki, a Musée d’Orsay w poniedziałki, co przy dwóch nocach od niedzieli do wtorku potrafi zamknąć oba po kolei. W poniedziałek nie wejdzie się też do pałacu w Wersalu; Luwr za to w środy i piątki działa do 21:00.
W Marais, Dzielnicy Łacińskiej albo Saint-Germain, jeśli do zabytków nad Sekwaną ma się chodzić pieszo. Przy wieży Eiffla, w siódmej dzielnicy, wieczory są cichsze, a kto chce wyjść do barów, ten i tak pojedzie do jedenastej, pod Bastylię albo na rue Oberkampf.
Linią RER A do stacji Marne-la-Vallée Chessy, która leży tuż przy wejściu do obu parków. Kto planuje osobny dzień z dziećmi, może szukać hotelu przy tej linii, a wolne pokoje na najbliższe dni zbiera strona Paryż last minute.
Paryż na majówkę wypada wiosną, gdy jest chłodno i często pada, za to w muzeach jest luźniej niż w środku lata. Latem, kiedy dzień trwa niemal do 22:00, a fale upałów potrafią podnieść temperaturę powyżej 35 stopni, przydaje się strona Paryż na wakacje. Na koniec roku, gdy na zimowe wieczory zostają muzea czynne do późna, jest strona Paryż na sylwestra.
Wszystkie hotele w mieście, także te spoza tematu city break, są na stronie Paryż na liście i mapie. Mapa pokazuje, które adresy leżą przy linii RER B, wygodnej przy przyjeździe z lotniska, a które przy RER A w drodze do Disneylandu. Na drugi francuski wyjazd pasuje city break w Nicei: promenada nad morzem, stare miasto i Monako pociągiem, czyli zupełnie inny rytm niż muzea i bulwary nad Sekwaną, a do tego kąpiel w morzu od maja. Pozostałe kierunki, od Rzymu i Barcelony po Pragę i Lizbonę, zbiera strona city break.
Jesteśmy agentem turystycznym: umowę zawierasz z organizatorem albo dostawcą usługi wskazanym przy ofercie, a jego dane i warunki pokazujemy przed potwierdzeniem rezerwacji.
Najlepsze oferty last minute, nowe kierunki i inspiracje na wyjazd.
